UYKULU DUYGULARIM

Ay şehrimden batmış
Güneş inceden yanık yanık doğuyordu
Penceremde lacivertimsi bir renk vuruyordu
Kuşlar bile daha uyanmamıştı
Ayyaşlar uyanmamış
Fahişeler uyanmamıştı
Herkes uyuyordu
Her şey uyuyordu
Bir ben uyumadım
Bir de sana olan uykulu duygularım
Bavulumu topladım
Çıktım sokağa
İşte gördüm
Evet, evet gördüm
Bir kedi var uyumamış
Şimdi oturdum yanına
Gözlerine sanki
Bir okyanusu doldurmuşlar
Miyavlayışı sanki
Bir özgürlük çağrısı
Veya
Bir feryat
Anlatıyorum seni
Okyanus gözlü kediye
Beyazı sevmeni
Papatyaya olan aşkını
Kedi hüzünleniyor
Belli etmiyor
Sadece dinliyor
Evet sevdiğim ben şimdi gidiyorum
Biliyorum umrunda bile değilim
Hiç aklına bile gelmiyorum
Gidiyorum işte
Hem de bana verdiğin şiir ile gidiyorum
Satırları takıldı aklıma
Tıpkı güzelliğin
Kalbime takıldığı gibi
Şöyle diyordu
“Gider gibi yapmadım ben
Ya kaldım ya gittim
Sen ise kalır gibi yaptın
Ama gittin”
İşte bu mısralar
Kulaklarımı tırmalıyor
Kalbimdeki boşluğa sürüklüyor
Bir nevi intihar ediyorum gönlümde
Ölüyorum şuan
Ne bedenen ne ruhen
Sanki kalbim bir savaşın ortasında
Yaralı bir asker gibi kalmış
Her taraf barut ve kan
İşte gidiyorum sevdiğim
Bir veda etmeden
Kahve hatırı bilmeden
Zalimsin sen
Zat’ın dediği gibi
“Zulmü alkışlayamam
Zalimi asla sevemem”
Ben de yokum artık bu şehirde
O yüzden
Sıkı giyin üşütürsün…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir