ÇARE

Üzerinden asırlar geçmiş bi durak
Paslanmış demirinde nice hayatlar
Üzerine yağan yağmur ,kar
Ardında bırakılan sadece bir kaç damla
Gelen giden anlar mi dilinden, konuşur mu sevdiğiyle

Yanlış mi dilendi dilekler?
Adaklar kime adandı?
Muradımız neydi ?
Sahii kimi bekliyordu durak ?
Gelip geçen sevgiliyi mi ?
Yoksa giden biten hayatları mı ?
Kaybolan insanların resimlerini mi ?
İş verenlerin işçi bulmasını mı ?
Kimsesizler evi mi yoksa ?
Durak neyi bekledi senelerce ?
Ne büyük ask yarabbi
Sessiz sedasız beklemek sevgiliyi
Olduğu yeri terk etmeyerek
İmparatorun son günü gibi
Yıkılmak üzere ama umutlu da
Veryat figan etmek yok son çırpınış bu
Yapayalnız bi boşluk
Beklemek…

Gelip geçen asır durak beklemede
Duraklar olmasa giden gelen olmaz mıydı
Yoksa giden dur durak dinlemez miydi
Ardı arkası bilinmeyen yol
Ne sessiz gemi ne de son yol
Yalnız bi ürperiş bu hayattan
Hissiz, çaresiz
Kaybediş…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir